Eleni Karaindrou
13/5/2007 · Kategori: Musik
Enstrüman sanki metal ya da ahşaptan değilde benim yüreğimden yapılmış gibi. her notanın vuruşunda içimin titreyişi bundan mıdır acaba? bu müziği dinlediğim zaman hissettiklerimi neyle ifade etmeye çalışsam yetersiz oluyor. bunu anlatabilecek kadar kelime haznemin olmasını ne kadar çok isterdim. tarifsiz bir duyguya sürüklüyor beni.
eğer sizde dinlerseniz Eleni'yi ne demek istediğimi anlarsınız sevgili dostlarım. şu anda piyano vuruşlarını içimde hissederken ben de klavyenin tuşlarına dokunuyorum. bu kadar yakın olmama rağmen kendi duygularıma anlatırkende bir o kadar uzaklaşıyorum sanki.
"şarkılar... bizim şarkılarımız..." böyle derlerdi bazen yanımda. ben de şarkıları dinlerken neden bir ah çekerek bu sözü söylediklerini anlamazdım. nice zaman sonra bir söz daha duydum fakat o aynı zamanda bir şarkı sözüymüş; "çoktan unuturdum ben seni çoktan, ah bu şarkıların gözü kör olsun".
ah eleni bende seni dinlemeden önce bir müziği duyupta yağmur olup yağmayı bilmezdim. beni yağmur kadar özgür, yağmur kadar ılık yaptın. teşekkür ederim :)