SAVsakladım!
1/6/2008 · Kategori: Siyaset
Bir yazı yazmak istedim ama CHP üzerine olunca bunu SAVsaklamanın daha doğru olacağı kanaatine vardım. Nasıl varmam ki? CHP ve onun güzide lideri yüzünden çekmek zorunda kaldığımız dertlerin ardı arkası kesilmiyor. Tele-kulaklar, “dinleniyorum efenim”ler, “hayır dinlenmiyorsunuz biraz dalgınsınız” polemikleri ve bir gazetenin dedikoducu tavrı ortalığı yine toza dumana boğdu.
Tüm bunlardan önemlisi bu misafir kulakları bahane ederek iktidarı tuş etmeyi düşünen sayın liderimizin aslında tuş etmeye çalıştığı iktidarı davul zurna ile devletin en üstüne çıkardığı gerçeğidir. Bu tuşluk konudaki yardımcısı ise geçenlerde kırdığı potlar, gaflarla halkın tepkisini çeken Önder SAV’dır. Neresinden bakarsanız bakın yine bir hedef saptırmanın ortasındayız.
Bir muhalefet lideri nasıl olurda muhalif olduğu bir partiyi iktidara taşır mı dediniz? Bunu bana hiç söylememiş olun bende duymamış olayım. Zira durumu bilmeyen duymayan kalmadı. CHP liderinin muhalif kalmak gibi bir takıntısı var. İktidara karşı her harekete geçtiğinde bunu eline yüzüne bulaştırma gibi de bir sakarlığı var. Koltuk sevdasının damarlarına işlediği bir gerçek ve bu gerçekle biz yaşamak zorundayız. Tüm bunları alt alta koyduğunuz zaman elimizdeki önerme şu olabilir:
Sanırım dünyanın en şanslı iktidarı Türkiye’de.
Bu önermeyi biraz açacak olursak, gerçekten muhalif olmayan bir muhalefeti ancak bizde bulabilirsiniz diyeceğim. Karşısında gerçek bir muhalefet olmayan iktidar elbette ki dilediği gibi at koşturmak için elinden geleni ardına koymayacaktır. Zaten öyle yapıyor. Seçim ertesinde demokrasi adına yüz güldüren mesajlar veren başbakan ve taifesi iş cumhurbaşkanlığı seçimlerine gelince ya da halkın tepki gösterdiği bir yasayı yürürlüğe koymak istediklerinde o mesajları bir anda unutma kolaylığını seçtiler. Karşında muhalefet yok ve halkının toplumsal hafızası da zayıf. Böyle iktidara can kurban!?
Halkın dikkatini başka bir yere çekmek için ortaya atılan bol gürültülü, kof haberlere benzettiğim SAV vakası, perde gerisinde olup biten pek çok şeyi göz önünden kaçırmanın bir formülü gibi geliyor bana. Bu film ülkemde o kadar çok sergilendi ki paranoya yapmadan bir olayı yorumlamak cidden çok zor. Komplo teorisyeni olmaya karar verdiğim bu günlerde ve bu yazıyı yazarken kafamdan geçen senaryolar beni korkutmaya yetti de arttı.
Alın size bir senaryonun bitiş sözcüğü:
Sayın başbakan Tayyip ve onun perde gerisindeki güzide yardımcısı Deniz Bey sevgili halkını saygıyla selamlar. Nice gürültülü haberlere…